Announcement

Collapse
No announcement yet.

Angelique, House of Dreams, Amersfoort, Soesterweg 271

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Angelique, House of Dreams, Amersfoort, Soesterweg 271

    Naam: Angelique
    Leeftijd: 25 - 30
    Lengte: 1.40 - 1.65
    Uiterlijk: Nederlands
    Kleur haar: Blond
    Lichaamsbouw: Athletisch
    Cupmaat: B
    Siliconen: Nee
    Piercing: Ja
    Tatoeages: Nee

  • #2
    Ik liet mijn oog vallen tijdens het voorstellen op de zeer slanke Hollandse Angelique. Leuk gezichtje, krullend haar en zwarte kouzen aan. In bed beland bleek zij een gepassioneerd type te zijn met een leuke babbel en veel aandacht. Tongzoenen, neuken en pijpen was gewoon top met dit girl next door typje. Ik had het naar mijn zijn

    Comment


    • #3
      Leuk verzetje met Angelique gehad bij House of Dreams in Amersfoort. Slanke Nederlandse meid, krullend haar. zoenen, neuken pijpen, en ook nog een goede massage met extra orgasme (met aftrekken van mijn pik) gehad en zo dus 2 maal klaar gekomen. Niets mis mee hoor.

      Comment


      • #4
        Recent bij Angelique geweest: Al bij de kennismaking hadden we een klik.... Eenmaal binnen deed ze iets wat maar weinig meisjes doen: Samen douchen...
        Dat is toch wel een heel fijne manier om te ontspannen en elkaars lichaam te verkennen. Wat haar lichaam betreft: Ze is mooi slank en heeft borsten waar je heerlijk mee kunt spelen....
        Eenmaal op bed wist ze me met haar nagels helemaal gek te maken. Zelf raakte ze er voelbaar ook opgewonden door, want zelf was ze lekker vochtig....

        De seks zelf was heerlijk.... Ze streelt en zoent je.... ze voelt als een echte vriendin.
        Behalve dat het heerlijk is om met haar te vrijen, is ze ook 'gewoon' heel lief en gezellig.

        Een aanrader!

        Comment


        • #5
          Na lange tijd weer een afspraak gehad met Angelique. Was ouderwets goed en lekker. Teasen en pleasen in optima forma. Daarnaast is het praatje vooraf en achteraf altijd gezellig. Heerlijke date en weer totaal ontspannen de deur uit. Herhalingskans is 100%

          Comment


          • #6
            Soms moet je iets doen om te voelen dat je leeft. Zomaar, iets spontaans.
            En soms moet dat iets zijn wat je jezelf eigenlijk niet kunt veroorloven, maar dat je het dan toch doet. Omdat het moet. Omdat het een kans is op een ervaring die je nieuwe energie geeft. Een mogelijkheid om opgetild te worden, een ervaring om nooit meer te vergeten…

            Station Amersfoort, zondag 20 oktober. Tijd: 21:07.
            Shit, net de trein gemist. De volgende relaxte treinrit naar het Noorden gaat pas over een uur. Wat te doen? Automatisch pak ik mijn telefoon uit mijn zak, zonder een bepaald doel. Ik scrol een beetje op een website en ik meen iets te lezen met het woordje “erotiek”. Het plaatje had rode, witte en zwarte kleuren. Ik krijg spontaan een stijve. Dat kan gebeuren, als je zo voor de entree van een station staat. Het kan je natuurlijk overal overkomen. Ik bekijk het plaatje met de tekst en de kleuren nog eens een keer goed. “Oh, er staat heel iets anders”, mompel ik mezelf. Maar het was al te laat; de jongeheer eiste aandacht.
            En daar, op de tocht van de stationshal, daalde een diep inzicht op mij neder: ik was er klaar mee. Plotseling had ik er genoeg van, dat eindeloze rukken voor een computerscherm. Dag in, dag uit. Jaar in, jaar uit. Die eenzaamheid… het leven alleen, vanaf mijn 19de. Het is genoeg. “Ik ga leven”, besluit ik, en terstond google ik op google maps naar ‘hoeren’. Google maps geeft mij een aantal opties weer en heel kort lees ik een paar algemene recensies. Het blijken alle vier privéhuizen te zijn, een term waar ik nog niet bekend mee was. “Dat zal dan wel zoiets als de Wallen in Amsterdam zijn, maar dan in een huis”, concludeer ik nuchter, terwijl de jongeheer bij het spontane idee om een dame van plezier te bezoeken steeds harder wordt.
            Een station in een stad waar je niet bekend bent, een mobiel met google maps en een stijve in je broek is soms alles wat je nodig hebt om een groot avontuur aan te gaan…

            “House of Dreams” komt na mijn vluchtige scan van webinformatie als beste uit de bus. Het is 21:15 en ik besluit eerst te bellen om te kijken of ik daadwerkelijk op zondagavond nog terecht kan. Verder heb ik geen idee wat het moet gaan kosten, maar ik weet heel goed dat ik al flink rood sta en dit avontuur dus eigenlijk niet mag plaats vinden. In een flits schiet een deel van mijn leven zich aan mij voorbij en zie ik mezelf eindeloos achter de computer zitten… het is klaar nu. Ik wil dat leven niet meer.
            Ik loop het station in terwijl de telefoon over gaat. Ik moet het natuurlijk wel goed kunnen verstaan en zodoende probeer ik mij af te zonderen van enkele luidruchtige reizigers.
            “Hallo goedenavond met House of Dreams”, klinkt het als de telefoon wordt opgenomen.
            “Hallo, uhm, kan ik nog bij jullie terecht?”
            Ineens voel ik mij een beetje zielig, zo staande met mijn koffer en rugzak in de stationshal, bellend met een privéhuis. Ik staar een beetje voor mij uit en zie een paar stelletjes gezellig richting de uitgang lopen en weer andere stelletjes spoeden zich haastig richting trein. Ik sta behoorlijk centraal in de hal, dat had wel iets handiger gekund.
            “Dat kan, maar we gaan wel echt om tien uur dicht. Je moet hier dus uiterlijk om half tien zijn.”
            Mijn ogen gaan richting de stationsklok. Fijn dat die nog bestaan, best handig.
            “Goed, dat moet lukken”, zeg ik terwijl ik een rekensommetje voor taxikosten probeer te maken, want een bus nemen zit er in nog amper 13 minuten te gaan niet meer in.
            “En wat zijn de prijzen?” voeg ik eraan toe met een benepen stem, bang voor het antwoord.
            “De prijzen zijn…”
            In gedachten slaak ik een zucht; ik kan het echt niet betalen. De jongeheer laat onmiddellijk de moed zakken en hangt er weer bijna slapjes bij. Maar rationeel ben ik nog te enthousiast over mijn spontane idee en daarom doe ik nog een dappere poging. “Wat zou het kosten voor een kwartier, is dat ook mogelijk?” De gastvrouw denkt na. Ze stemt uiteindelijk toe mits ik er echt om 21:30 ben.
            “Yes!”, roep ik in gedachten, en voel mij net een jongen van 18. Maar het hoort erbij; ook als volwassene kun je ronduit aan de grond zitten. Ik hang op en voel meteen een lichte paniek opkomen: “is dit echt wel zo handig, moet dat nou op een zondag avond? En dat, terwijl ik eigenlijk platzak ben? Die trein van 22:05 ging ik natuurlijk niet meer redden. Maar wie weet, een kwartier is een kwartier. Vanuit de twee ervaringen op de Wallen werd ik er na 5 minuten alweer uit gezet, dus ik ging ervan uit dat het nu wel niet anders zou zijn.

            Station Amersfoort, zondag 20 oktober. Tijd: 21:20. Door mijn getreuzel na het telefoontje zit ik nu pas in de taxi. Een vriendelijke oudere heer van Marokkaanse afkomst vraagt waar ik naar toe moet. Ik schaam mij terstond en noem met nadruk het adres en niet het gebouw waar ik naar toe moet. Zo’n net geklede man, hard werkend op de zondag avond. Waarschijnlijk 40 jaar getrouwd en nog even hard moeten werken voordat hij met pensioen gaat. Moet ik aan zo’n heer zeggen dat ik mijn pik achterna aan het lopen ben? Ik schaam mij kapot. “Waar ben je mee bezig”, schiet het door mijn hoofd.
            “Hoe zal ik rijden, wil je via die weg of die weg?”
            Ik heb geen idee en ik denk: “oh nee, niet wéér een taxichauffeur die met een smoes om wil rijden”. Het zou niet de eerste keer zijn. Ik kijk naar het dashboard: 21:22. Volgens google maps was het 8 minuten rijden. Het wordt krap. Ik zeg: “doe maar de snelste route, want ik moet er om half tien zijn. Ze gaan om tien uur dicht, ik moet er echt op tijd zijn”, herhaal ik met een licht smekende ondertoon in mijn stem. Het werkt, de heer snapt het maar hij vraagt tot mijn verbazing: “Wat gaat er dan dicht, waar moet je zijn?”
            Ik zucht. Er is natuurlijk geen enkele winkel open op dit tijdstip. “Het gebouw heet House of Dreams”, geef ik toe en ik buig mijn hoofd.
            “Ah!”, roept de heer vrolijk, “dan weet ik waar het is”. Ik hef mijn hoofd verbaasd weer op en kijk hem aan,
            “Weet je dat er vlak bij het station ook een privéhuis is? Er zijn er best veel hier in Amersfoort”, babbelt hij enthousiast voorts. De man is natuurlijk ook jong geweest, en heeft waarschijnlijk zijn avonturen beleefd. Het desbetreffende privéhuis had ik gevonden op google maps, maar die was gesloten of de recensies stonden mij niet aan.
            Duidelijk opgelucht en minder beschaamd vraag ik: “Ja, zoveel?” Ik denk erover na, zo burgerlijk is Amersfoort dan toch niet. Het is natuurlijk best een grote stad. We rijden door. Ik kijk naar de tijd en vervolgens naar het snel oplopende bedrag op het dashboard. Het bedrag staat al op 8 euro nog wat.
            “Dat gaat best snel”, zeg ik en ik wijs naar het dashboard. Wetende dat we volgens google maps nog zeker 5 minuten moeten rijden.
            “Je hebt ook Speurders. Ken je dat? Dat is niet zo duur.”
            “Speurders?”
            “Ja, op het internet. Daar zijn ook veel dames die zich aanbieden, is een stuk goedkoper dan een privéhuis. De man heeft mensenkennis, dat moet ik toegeven. Natuurlijk had ik al eens via het internet iets geprobeerd, maar dat was niet zo’n goede ervaring geweest.
            “Ah, oké, ik zal het eens opzoeken”, knik ik beleefd, maar het idee van een huismoeke ergens driehoog achter staat mij niet echt aan.

            21:28, we zijn er bijna nu. Ik word een beetje zenuwachtig en wip ongeduldig heen en weer op de passagiersstoel. De taxi stopt, na een laatste grote bocht, stil voor een groot hoekhuis. Haastig stap ik uit en nadat de heer mij vriendelijk mijn koffer en rugtas heeft aangereikt loop ik lukraak een richting op.
            “Jongeman, jongeman!” roept de chauffeur van achter het stuur vandaan, “je moet die kant op, dáár is het”. Hij blijft geduldig wachten totdat ik voor de juiste deur sta. Ik voel mij opnieuw een jongen van 18, die op het punt staat om voor het eerst een sekservaring te hebben en die met grote zorg wordt begeleid door een oom. In zekere zin is het nog waar ook; eigenlijk sta ik op het punt om opnieuw ontmaagd te worden, maar dan in levensbeschouwelijk opzicht. Ik stel mij bij deze opnieuw open voor het leven.
            Ik sta voor de deur en ik kijk nog één keer om. De taxichauffeur knikt mij bemoedigend toe, de motor draait zachtjes op de achtergrond. Ik overweeg om terug te lopen naar de taxi. Dit is waanzin, ik moet gewoon terug naar het station en de trein van 22:00 halen. Ik voel de wakende ogen van de chauffeur in mijn rug priemen en daarom bel ik toch maar aan. Plotseling voel ik dat ik heel dringend naar de wc moet. “Ook dat nog”, verzucht ik, maar een weg terug is er niet want de deur zwiept open. Ik stap naar binnen en sleur onhandig de grote koffer achter mij aan.
            “Hallo, had jij zojuist gebeld?” Een dame met een bril kijkt mij vriendelijk doch een beetje streng onderzoekend aan. Met een koffer en rugzak naar een hoerentent op zondagavond… what was I thinking??!
            “Ja, dat was ik”, zeg ik dapper, maar ondertussen probeer ik mij onzichtbaar te maken.
            “Kom maar mee, laat je koffer maar in de gang staan, je kunt hier wachten.” Ze wijst naar een deur die leidt naar een kamer.
            “Zou ik eerst naar het toilet mogen?”
            De gastvrouw knikt en wijst naar een deur achter mij. Ik duik snel het toilet in en hoop op zegen.



            Wordt vervolgd…

            Comment


            • #7
              Dit is deel 2 dat het gevolg is op:
              House of Dreams. ANGELIQUE!! Deel 1.


              Phoe… wat een gedoe! Ik heb het zaakje (en al het andere) in ieder geval heel goed schoongeboend, zodat ik zo fris en fruitig mogelijk voor de dag kan komen bij de dame van plezier Maar inmiddels is er al wel weer 10 minuten verstreken. De gastvrouw, aardig en vriendelijk als ze is, maakt er gelukkig geen opmerking over, terwijl zij waarschijnlijk toch echt wel over 20 minuten naar huis wil. Ze begeleid mij naar de ontvangstkamer en legt mij geduldig de procedure uit. Ik mag kiezen tussen gepijpt worden of neuken, het kan niet allebei voor 15 minuten. En dat snap ik. Toch vind ik het zo aardig! In de randstad zou het er heel anders aan toe zijn gegaan, dan zou het meer zo gaan van: “Hopperdepop… en spuit maar leeg uit die top.” Zo niet in dit Huis van Dromen; zelfs in de nijpende laatste minuten van een reine zondag avond wordt de klant met zorg en aandacht bediend. En dit is psychisch gezien best fijn.

              Ik zit alleen op de bank in de ontvangstkamer. Ik kijk mijn ogen uit: wauw... wat een chique bedoening hier! Zo anders dan een peeskamertje op de Wallen. De kamer heeft mooie meubels en de rode verlichting verhoogt het gevoel van erotiek met 200 procent. En zo zit ik een paar minuten stilletjes om me heen te kijken. Ik ben gefascineerd door de kapstok. Ik weet niet precies waarom, want een kapstok is ook maar een kapstok. Toch heeft deze kapstok iets bijzonders. Het is niet heel ouderwets maar zeker ook niet heel modern, en dat is precies goed. De zwarte kleur en de vorm van de kapstok vormen een mooi contrast met het strak ingericht geheel van de kamer. Rode verlichting, een rode bank, een zwarte tafel en een zwarte kapstok… de geest van een man kan van vrij simpele dingen opgewonden raken. Of ik ben gewoon een eenvoudige ziel, dat kan ook.
              Ik probeer wat te ontspannen. Wat duurt het lang, wat zouden ze aan het doen zijn? Zou er gekeken worden wie er eventueel beschikbaar is? Wordt er nu ter plekke overlegt welke dame voor mij geschikt is of die voor mij tijd zou willen vrij maken? “Er zijn maar twee dames in huis op het moment”, had de gastvrouw gezegd. Twéé vrouwen! Ik vind het al een heleboel. Dat ik überhaupt een keuze heb terwijl ik maar voor 15 minuten betaald heb. Voor mijn gevoel waan ik mij in een weelde van luxe. Ik weet nog toen ik klein was, dat ik met mijn moeder voor een kauwgum automaat buiten naast de deur van de sigarenboer stond. Er waren zoveel kauwgumballen in allerlei kleuren in de automaat, ik werd er helemaal wild van. Na enig gezeur kreeg ik 10 cent. Dat was alles wat ik nodig had en dan zou er maar één kauwgumbal uitkomen. Maar voor mij was dat was genoeg; het was eigenlijk alles wat ik op dat moment nodig had.
              En nu… nu was ik aan het wachten uit welke kauwgumballen ik zou mogen kiezen. En ik weet: één mooie bal is voldoende. Het is genoeg voor wat ik nodig heb, en het is veel meer dan dat er in de afgelopen jaren is geweest.
              De deur gaat open. “Hallo, ik ben…” Een grote dame (echt groot!) lacht mijn vriendelijk toe en steekt haar hand uit. Mijn mond valt open. De dame is echt heel mooi! En zo stijlvol gekleed. Ze is gehuld in een zwarte blouse en een zwarte rok. Of misschien is het wel een jurk, dat kan ik niet goed zien. Ik ben te gefascineerd door haar lange gestalte, haar lange blonde (of lichtbruine) haren, haar langwerpige gezicht en nette uitstraling. Gewoon degelijk, een moderne nette vrouw. Een vrouw die ook op een verzekeringskantoor kan werken, een eigen bedrijf heeft, voor de klas staat of een ander meer maatschappelijk geaccepteerd beroep uitoefent.
              “Hallo!”, weet ik nog net uit te brengen en ik pak de uitgestrekte hand aan. Met mijn domme hoofd vergeet ik om beleefd op te staan, maar ik kan er niks aan doen. Ik ben overdonderd door de schoonheid van deze dame. Vastgenageld blijf ik op de rode bank zitten. De dame verdwijnt weer naar achter naar een andere ruimte. Ik slaak een zucht, ditmaal van verwondering. Dat mij dit mag overkomen! Zo’n mooie vrouw, nou, dan kan het niet anders zijn dan dat de volgende dame tegen zal vallen. “Ze zijn hier vast niet allemaal zo knap, deze dame is waarschijnlijk een uitzondering”, spreek ik mezelf vermanend toe. Ik ben ervan overtuigd dat ik straks niet hoef te kiezen en dus ook niet voor een lastig keuzemoment kom te staan.
              Het is stil in de kamer. En het blijft stil. Ik kijk maar weer een beetje om me heen. Grappig hoe je op sommige momenten niet aan je mobiel denkt of ermee bezig bent; er zijn echt belangrijkere dingen in het leven. Zoals bijvoorbeeld deze magische plek, deze “House of Dreams”. Het huis waar (stoute) dromen waargemaakt kunnen worden.
              Elke spannende minuut lijkt een eeuwigheid te duren. Zouden de dames weer in overleg zijn? Misschien vindt die grote dame mij niks, dat kan natuurlijk. Als je er als dame er tamelijk appetijtelijk uit ziet, dan wil je natuurlijk ook een klant die er een beetje goed uit ziet. En smaken verschillen nu eenmaal, daar kun je niks aan doen.

              Mijn blik dwaalt weer af naar de kapstok. Wat is er toch met dat ding? “Focus… focus! Er komt zo dadelijk nog een dame binnen en dan kun je echt niet bezig zijn met een kapstok.” Maar er klopt iets niet. Ik kijk naast me op de bank en ik zie mijn verfomfaaide jas liggen. “Ah! Suf zeg, dat is het natuurlijk.” Terwijl ik mijn jas ophang aan de kapstok hoor ik achter mij op zachte toon: “Hallo…” Ik draai me om en kijk recht in de ogen van dame nummer 2. Oké, ik had het dus duidelijk mis: er werken hier overduidelijk meerdere mooie vrouwen. Dit keer voel ik mij iets minder onhandig, maar sta wel ondertussen te klungelen met mijn jas bij de kapstok. Ik pak gauw haar hand aan voordat ze mijn gestuntel ontdekt. Waarom kan ik nou niet voor één keer die onweerstaanbare, nuchtere, mr.-total-in-control zijn?
              “Hallo,,,”, grijns ik, terwijl ik mijn ogen vooral naar haar lieve gezicht probeer te richten en niet lager dan haar kin. Want, oeh lala… deze dame heeft hele andere kleding aan dan haar collega! Zij is ook in het zwart gekleed, maar dan bijzonder sexy. Ze heeft een soort bh-achtig zwart hemdje aan met daaronder en zwart broekje. Haar benen zijn bedekt met licht doorschijnende kousen, een soort panty’s denk ik, maar dan mooier. Ik weet de namen van dat soort kleding niet zo goed, maar het ziet er allemaal erg spannend en mooi uit. Toch vormt het geheel een soort contrast met de allereerste oogopslag van haar die ik had waargenomen, toen ik met mijn rug naar de deur stond bij de kapstok en mij daarna omdraaide. Soms kun je in fracties van seconden bepaalde dingen waarnemen.
              “Ik ben Angelique”, zegt ze, haar hand voelt stevig in mijn hand. Op dat moment weet ik: “dit is misschien een iets pittiger type dan ze in eerste instantie lijkt.” Ik laat haar hand los. In mijn beleving loopt ze tergend langzaam richting de deur, met haar ogen mijn blik vasthoudend. Bij de deur kijkt ze wat speels en stout naar mij om, om daarna geruisloos te verdwijnen achter de deur.
              “Zo… dat is niet mis. Het is wat… het is wat…” Ik ben diep onder de indruk en het idee dat ik een keuze moet maken vind ik lastig. Veel tijd om na te denken heb ik niet, want de gastvrouw komt kort daarna weer binnen.
              “En heb je je keuze gemaakt?”, vraagt ze vriendelijk doch zakelijk. Haar zwarte, zakelijk ogende mantelpak in combinatie met haar bril die een doorzichtige montuur heeft past goed bij haar attitude. Ze is een vakvrouw op haar gebied en dat dwingt respect af.
              “Het is niet zo makkelijk”, antwoord ik, ondertussen draaien mijn hersenen overuren.
              “Ja, ik kan de keuze niet voor je maken, dat moet je toch echt zelf doen.”
              Ik denk driftig door. Mijn apparaat werkt ook niet echt mee, die houdt zich stil en wacht af wat mijn brein beslist. Soms is het gewoon echt effectiever als je pik de richting aan geeft, want die denkt niet na en geeft zonder hersenspinsels gratis advies.
              “Je gaat het toch zo dadelijk wel doen hè?”, spreek ik in gedachten mijn jongeheer streng toe. Hij reageert niet en blijft roerloos liggen. Je kunt niet altijd bouwen op je beste vriend. Zo is het, dat het is…

              Ik ga terug naar mijn jeugd. Als je twee mooie kauwgumballen hebt, maar ze hebben verschillende kleuren bijvoorbeeld één rode en één gele, welke zou je dan kiezen? Ik denk aan dame nummer één, dat is de gele bal. En dame nummer 2 is de rode bal.
              “Ik weet het niet, ik weet het gewoon niet, ze zijn allebei even mooi!”. Ik schud mijn hoofd, mijn handen sla ik ineen. De gastvrouw wordt nu ongeduldig. En terecht.
              Focus… De gele bal is mooi, maar heel groot en de rode bal is een stuk kleiner, mijn lengte zeg maar. Maar het zijn allebei kauwgumballen en dus allebei erg lekker.
              “Ik kies voor Angelique”, besluit ik. Ik voel mij schuldig tegenover dame nummer 1, alsof ik haar resoluut afwijs. Maar zo is het niet, ik heb gewoon voor klein en praktisch gekozen. Want hoe moet je een vrouw amoureus bedienen die bijna twee keer zo lang is? Ik heb geen idee.
              “Goed”, zegt de gastvrouw, “Angelique komt zo naar je toe en dan neemt ze je mee naar een andere kamer.” De gastvrouw maakt aanstalten om te vertrekken en legt haar hand op de deurklink. Ik haal opgelucht adem en al mijn spieren kunnen zich eindelijk ontspannen. Maar niet voor lang.
              “Oh ja. Uhm… mag ik nog één ding vragen?”


              Wordt vervolgd…

              Comment


              • #8
                Dit is deel 3 dat het gevolg is op:
                House of Dreams. ANGELIQUE!! Deel 1 en deel 2.


                Beste lezers van dit forum,
                Ik heb lang nagedacht hoe ik het laatste deel van mijn avontuur met Angelique zou willen beschrijven. Ik heb besloten om dit deel op een meer algemene beschouwende manier te schrijven, want als ik ooit weer een date wil met Angelique (en dat wil ik zeer zeker!), dan is het denk ik verstandiger dat ik niet een heel uitgebreid verslag doe, maar alleen enkele dingen deel zodat je een indruk krijgt hoe het is om een date met haar te hebben. Maar de kern van mijn driedelig betoog is simpelweg:
                “Heren, heren, laat u zich bekeren. Bij House of Dreams moet u zijn en bij Angelique is het gegarandeerd één groot festijn!”

                Ik raad Angelique bij iedereen van harte aan omdat:
                • Ze een prachtige vrouw is. En niet alleen heel mooi en aantrekkelijk van de buitenkant, maar ook van de binnenkant. Angelique is een leuke vrouw met pit, die ook levenswijs is en naar mijn indruk over veel dingen breed kan denken en spreken. Maar ergens is het ook gewoon echt een heel lief meisje.
                • Ze in het voor- en na gesprekje je met oprechte belangstelling op je gemak probeert te stellen.
                • Ze fantastisch kan zoenen. Ik viel bijna flauw. En dan heb ik haar nog niet eens all the way kunnen zoenen, want er zat een limiet aan mijn budget.
                • Ze erg gepassioneerd is. Ze geniet ook zelf van het spel en dat is echt geweldig.
                • Ze fantastisch kan pijpen. Ze doet echt veel moeite om je te plezieren en om te zorgen dat je met een tevreden gevoel weer vertrekt.
                • Ik ervan overtuigd ben dat ze ook fantastisch zou kunnen neuken. Ik heb hier geen oordeel over, want ik had gekozen voor pijpen.
                • Ze discreet is en een open oor en hart heeft voor als je iets persoonlijks wil bespreken waar je mee zit. Ze houdt rekening met je, is bijzonder attent en geeft je het gevoel dat jij het allerbelangrijkste bent op de hele wereld. Heb je net als ik wat minder ervaring met seks? Dan ben jij bij Angelique aan het juiste adres. Je hoeft je nergens voor te schamen omdat zij er verbaal en non-verbaal voor zorgt dat dit niet gebeurt.
                • Ze geen parfum draagt! Misschien was het toeval, maar ik was daar heel erg blij mee. Ik ben namelijk behoorlijk allergisch voor parfum… 😊
                • Ze, naar ik meen, niet rookt, want ook van sigarettenreuk moet ik niezen.
                • Ze behalve mensen seksueel en fysiek plezier wil brengen ook maatschappelijk betrokken is. En dit merk en voel je ook. Ze heeft oprechte interesse in mens en maatschappij.
                • Ze je een girlfriend ervaring geeft. En dat is geweldig. Je zou willen dat ze je vriendin was, want ze is mooi, slim, sexy en het allerbelangrijkste: ze is lief.
                • Ik de indruk heb dat ze behalve lief ook best behoorlijk dominant kan zijn. Voor de liefhebbers onder ons: ook wat dit betreft zul je hoogstwaarschijnlijk bij Angelique bij de juiste persoon zijn. Op dit punt kan ik geen verslag geven, want 15 minuten zijn toch écht 15 minuten… 😉 (ik had overigens wel een heel fijn nagesprek waardoor ik tien minuten extra had. Heel erg tof, bedankt!)
                • Ze een supermooi en gladde huid heeft. Het voelt sensueel en heel vrouwelijk aan.
                • Ze fijne borsten heeft, ze passen mooi in je hand!
                • Ze “ergens” een piercing heeft, waar je wel eventjes voorzichtig mee om moet gaan. Ik had er geen ervaring mee, maar het is mij prima gelukt denk ik, dus jij kunt het ook. Het is best opwindend om tijdens het vrijen ook je hersens te moeten gebruiken; het houd je een beetje in balans (gezond evenwicht tussen pik en brein).
                • Ze echt HEEL LEKKER kan zoenen, of had ik dat al gezegd?
                • Ze ook heel fijn kan knuffelen en strelen. Erg fijn!!
                • Ze hele mooie ogen heeft, hoewel ik het in het donker niet heel erg goed kon zien. Maar hoe dan ook: in haar ogen kun je verdwalen.

                And last but not least:
                Angelique heeft GODDELIJKE HEUPEN!!
                Ahhh… die heupen… zoals alleen een echte vrouw die kan hebben. Het zijn het soort heupen waar een man uitzonderlijk mee behaagt kan worden, maar het zijn ook heupen die “de vrucht in uw schoot” kunnen dragen (de katholieken onder ons zullen deze laatste zin ongetwijfeld kunnen plaatsen).

                Kortom: Angelique heeft het allemaal! En naar ik vermoed, voor elk wat wils. Ik ken haar niet persoonlijk en heb dus alleen een vluchtige kennismaking gehad. Maar als ik mijn eerste indrukken zou moeten samenvatten, dan heb ik een vermoeden dat het onderstaande gedicht haar uitstraling en karakter niet zou misstaan. Behalve de eerste 2 zinnen, want Angelique is wel degelijk “cute” en heeft ook zeker een “fashion model’s size”:

                Phenomenal Woman
                BY MAYA ANGELOU
                Pretty women wonder where my secret lies.
                I’m not cute or built to suit a fashion model’s size
                But when I start to tell them,
                They think I’m telling lies.
                I say,
                It’s in the reach of my arms,
                The span of my hips,
                The stride of my step,
                The curl of my lips.
                I’m a woman
                Phenomenally.
                Phenomenal woman,
                That’s me.

                I walk into a room
                Just as cool as you please,
                And to a man,
                The fellows stand or
                Fall down on their knees.
                Then they swarm around me,
                A hive of honey bees.
                I say,
                It’s the fire in my eyes,
                And the flash of my teeth,
                The swing in my waist,
                And the joy in my feet.
                I’m a woman
                Phenomenally.
                Phenomenal woman,
                That’s me.

                Men themselves have wondered
                What they see in me.
                They try so much
                But they can’t touch
                My inner mystery.
                When I try to show them,
                They say they still can’t see.
                I say,
                It’s in the arch of my back,
                The sun of my smile,
                The ride of my breasts,
                The grace of my style.
                I’m a woman
                Phenomenally.
                Phenomenal woman,
                That’s me.

                Now you understand
                Just why my head’s not bowed.
                I don’t shout or jump about
                Or have to talk real loud.
                When you see me passing,
                It ought to make you proud.
                I say,
                It’s in the click of my heels,
                The bend of my hair,
                the palm of my hand,
                The need for my care.
                ’Cause I’m a woman
                Phenomenally.
                Phenomenal woman,
                That’s me.


                Station Amersfoort, 20 oktober. Tijd: 22:30.
                Ik sta breed lachend in de stationshal. Als ik van tevoren had geweten dat House of Dreams op loopafstand van het station was, dan had ik geen taxi genomen. Maar goed, dan had ik ook de vaderlijke aanmoediging van de taxichauffeur gemist.
                Ik heb het gevoel dat ik iets te vieren heb en zeg dit ook letterlijk tegen de verkopers in de kiosk. Ik koop vrolijk wat versnaperingen voor in de trein.
                YES… YES!! Mijn week kan niet meer stuk. Ik denk dat de hele maand niet meer stuk kan en de volgende maand ook niet.

                In de trein denk ik aan Angelique. Ik zie haar ogen, ik hoor haar stem. Ik zie hoe ze beweegt, hoe ze mij aanraakt, hoe zij mij streelt en hoe ze mij kust.
                Ik hoor hoe ze spreekt, hoe ze denkt, wat ze zegt en wat ze van de dingen vindt.
                En ik zie hoe ze luistert, met aandacht, met zorg.
                Ik voel me weer mens. En ik voel me ook meer man.
                Soms moet je iets doen om te voelen dat je leeft. Zomaar, iets spontaans.
                En soms moet dat iets zijn wat je jezelf eigenlijk niet kunt veroorloven, maar dat je het dan toch doet. Omdat het moet. Omdat het een kans is op een ervaring die je nieuwe energie geeft. Een mogelijkheid om opgetild te worden, een ervaring om nooit meer te vergeten.


                Angelique (Frans). Angelica (Latijns). Angel (Engels).
                Betekent: boodschapper (van God).
                Angelique.
                Je hebt nog net geen vleugels, maar ik heb je boodschap begrepen.
                Bedankt.


                Comment


                • #9
                  Haha wat een verhaal zeg!

                  Ik ga echt stuk om dit stukje: " Ik ben gefascineerd door de kapstok. Ik weet niet precies waarom, want een kapstok is ook maar een kapstok. Toch heeft deze kapstok iets bijzonders. Het is niet heel ouderwets maar zeker ook niet heel modern, en dat is precies goed. De zwarte kleur en de vorm van de kapstok vormen een mooi contrast met het strak ingericht geheel van de kamer. Rode verlichting, een rode bank, een zwarte tafel en een zwarte kapstok…"

                  Lol lol lol

                  Comment


                  • #10
                    Scuderia
                    Haha, leuk om een reactie te lezen! Ben je al eens bij House of Dreams geweest? Ik ben nieuw hier op het forum, dus heb nog niet heel veel berichten gelezen.
                    Als je nog niet in Amersfoort bent geweest: ga ook maar eens meditatief 5 minuutjes in de ontvangstkamer zitten. Er valt van alles te ontdekken. Bijvoorbeeld een kapstok...

                    Comment


                    • #11
                      Zondagavond gebeld naar House of Dreams voor een afspraak met Angelique. Veel over haar gelezen en dus nieuwsgierig geworden naar haar. Angelique is inderdaad the girl nextdoor, maar dat is zeker geen kritiek. Betaald voor een uur en beffen extra genomen. Angelique houdt erg van knuffelen en dat is zeer aangenaam. Ook had ze het over tantra massage, daar schijnt zo ook goed in te zijn. Ik wist niet wat dat precies inhoudt, maar dat heeft ze me uitgebreid uitgelegd. Na een heerlijk uurtje elkaar te hebben bevredigd, in super relaxte modus, ging ik weg met de afspraak binnenkort bij haar terug te komen voor een tantra massage.

                      Comment


                      • #12
                        Originally posted by cocaracha1968 View Post
                        Zondagavond gebeld naar House of Dreams voor een afspraak met Angelique. Veel over haar gelezen en dus nieuwsgierig geworden naar haar. Angelique is inderdaad the girl nextdoor, maar dat is zeker geen kritiek. Betaald voor een uur en beffen extra genomen. Angelique houdt erg van knuffelen en dat is zeer aangenaam. Ook had ze het over tantra massage, daar schijnt zo ook goed in te zijn. Ik wist niet wat dat precies inhoudt, maar dat heeft ze me uitgebreid uitgelegd. Na een heerlijk uurtje elkaar te hebben bevredigd, in super relaxte modus, ging ik weg met de afspraak binnenkort bij haar terug te komen voor een tantra massage.
                        Ik heb tantra massage even moeten googlen. Ik denk dat het inderdaad een bijzonder iets is. Ik zeg: ga ervoor! En schrijf daarna ff een recensie hoe het geweest is. Misschien hebben andere lezers daar ook iets aan. Maar het kan ook zijn dat het zo intiem en heftig is, dat je er juist niet over zou moeten schrijven. Sommige zijn goed om in "stilte" te ervaren en/of te verwerken. In ieder geval: veel plezier met je aankomende afspraak.

                        Comment


                        • #13
                          Originally posted by man4forums View Post

                          In de trein denk ik aan Angelique. Ik zie haar ogen, ik hoor haar stem. Ik zie hoe ze beweegt, hoe ze mij aanraakt, hoe zij mij streelt en hoe ze mij kust.
                          Ik hoor hoe ze spreekt, hoe ze denkt, wat ze zegt en wat ze van de dingen vindt.
                          En ik zie hoe ze luistert, met aandacht, met zorg.
                          Ik voel me weer mens. En ik voel me ook meer man.
                          Soms moet je iets doen om te voelen dat je leeft. Zomaar, iets spontaans.
                          En soms moet dat iets zijn wat je jezelf eigenlijk niet kunt veroorloven, maar dat je het dan toch doet. Omdat het moet. Omdat het een kans is op een ervaring die je nieuwe energie geeft. Een mogelijkheid om opgetild te worden, een ervaring om nooit meer te vergeten.

                          Mooi verhaal wat je hebt geschreven. Een positieve ervaring dus!

                          Comment


                          • #14
                            Vorige week bij Angelique geweest. Super relaxte ervaring. Leuke meid om te zien maar niet opvallend of super geil. Zoals door medeschrijvers al gezegd, het kan je buurmeisje zijn. Maar dan wel een buurmeisje dat je ontzettend lekker en relaxt verwent. Lekker op bed gelegen waar ze lekker tongt en ook je lichaam en tepels uitgebreid onderhanden neemt. Daarna kwam de jonge heer aan de beurt. Ook hij kreeg een lekkere relaxte pijpbeurt. Tijdens de sex was het relaxte verdwenen en werd het een stevige sexpartij in meerdere standjes. Lekker geil klaargekomen en daarna nog even op het gemak gekletst. Top date, lekker klaargekomen en ik liep super relaxt naar buiten, alsof je een hele dag in de sauna bent geweest.

                            Comment


                            • #15
                              ANGELIQUE!!
                              Drie weken later, een overdenking…



                              Het is nu een aantal weken sinds mijn magische ontmoeting met Angelique. Het was tevens mijn eerste kennismaking met een privéhuis.
                              Nu ik een beetje afgekoeld ben, betrapte ik mezelf op gewetenswroeging. Ik heb mijn recensies nog eens een paar keer gelezen. Ook heb ik andere recensies van andere schrijvers over andere dames gelezen. Kortom: ik was er erg mee bezig. Maar hoe meer ik las, hoe meer ik een ongemakkelijk gevoel kreeg. Ik vroeg mij op een gegeven moment af: "Kan dit eigenlijk wel?"
                              En dus dacht ik verder na over wat ik eigenlijk had geschreven en vroeg ik mij af of ik niet ergens behoorlijk een grens ben overgegaan. Hier en daar vind ik van wel, daarom schrijf ik dit nu op om mijn eigen recensie (vooral het derde deel) een beetje te nuanceren. Al nemen gedane zaken geen keer.
                              Om verwarring te voorkomen: ik was in de zevende hemel (waarom bestaat deze uitdrukking eigenlijk, alsof er ook een hemel 1 tot met 6 bestaat) na mijn date met Angelique.

                              Angelica…
                              Zij, die met haar zijdezachte vleugels was neergedaald om tot de mensen te spreken.
                              Zij, die de mensen zag voor wat ze waren, en ze accepteerde in hun lichamelijke nood.
                              Zij, die zichzelf op gaf om beschikbaar te zijn. Voor de lust van de man, voor de vrede die na de daad zou ontstaan in de man.
                              Zij, die de mensen aan hoorde en geen oordeel velde over wie ze waren.
                              Zij, die één van haar vleugels zachtjes streek over de ziel van de man, opdat hij verlost zou worden van alle zielenleed van dat moment.
                              En zij die keek en zag dat het goed was…

                              Ik was erg enthousiast! En ik heb geen spijt deze ervaring. Ik wilde iedereen laten weten hoe blij ik was en ik wilde dat zij veel klanten zou krijgen naar aanleiding van mijn recensie. Want, dacht ik, daarom schrijven mensen recensies. Zodat de dame in kwestie meer klanten krijgt en dus meer kan verdienen. En ja, natuurlijk hoopte ik een prijs te winnen, want ik wilde haar nog een keer zien! Ik wilde het mysterie omvatten, doorgronden en... op eten ;-). Echter, hoe moreel aanvaardbaar is het om seksuele omgang met een vrouw publiekelijk te beschrijven?
                              Als we naar een film, een concert of naar het theater gaan, dan gaan we achteraf de kroeg in en praten we over wat we gezien en beleefd hebben. We spreken over het goede of slechte acteerwerk van de acteurs, die ultiem goede drummer of zangeres, de goede of bizar slechte script van een film etc. Het zijn mensen die een beroep uitoefenen en daar praten we of schrijven we een recensie over. Dat is wat we doen en zo gaat het al tientallen jaren. Als je werkt in een bordeel, dan is dat ook een beroep. Een minder sociaal geaccepteerd beroep weliswaar (op een verjaardagsfeestje hoor je eigenlijk nooit: "…en wat doe jij voor beroep? Antwoord: "ik ben professioneel prostituee". Reactie: "Goh zeg, interessant. Vertel!"), maar het is een beroep. Een heel oud, ambachtelijk en menselijk beroep. Maatschappelijk heel relevant ook, met waarschijnlijk veel meer impact dan we denken.
                              Maar, vraag ik mij nu af, kun je mensen die dit beroep uitoefenen wel op dezelfde manier omschrijven in een recensie zoals men dit doet over een film of concert in kranten, tijdschriften, op internetfora etc.? Omdat het namelijk niet alleen gaat over de prestaties in bed van een vrouw, maar ook over het (naakte) lichaam van de vrouw? Moet er niet een soort ethische grens zijn?

                              Het bovenstaande, niet om de schrijvers op dit forum (mezelf incluis) te bekritiseren, maar het is een oprechte overdenking van mijn eigen handelswijze. Ik vraag mij gewoon af of het eigenlijk wel kan in deze tijd, de manier waarop wij vrouwen in hun werk als dame van plezier beschrijven? Of zie ik nu spoken die er niet zijn? Want: we weten allemaal dat de dames niet hun echte naam in hun werk gebruiken. Maar, in hoeverre kun je jezelf verschuilen achter een naam? In hoeverre kun je lichaam en geest gescheiden houden?
                              Zelf merkte ik tijdens het schrijven van mijn recensie dat ik bang was om misschien iets op te schrijven wat eventueel kwetsend of schadelijk zou kunnen zijn voor Angelique. Ik had er over nagedacht, maar in mijn enthousiasme vind ik toch dat ik hier en daar een grens heb overschreden. Wel had ik HOD opgebeld na het schrijven van mijn recensie en gezegd dat, als ik iets had opgeschreven dat niet aanvaardbaar was, er contact met mij via HOD zou kunnen worden opgenomen met de vraag of ik een en ander zou willen aanpassen of verwijderen. Ik had er dus wel uitgebreid over nagedacht en toch…
                              Nu ik nuchter en “terug op aard” ben denk ik: het zijn vrouwen, het zijn mensen. Het is niet een keuken die je beschrijft (ik was gisteren in de Ikea), of hoe goed je nieuwe boormachine het wel niet doet. Het is ook geen nieuwe leaseauto die je beschrijft. Hoe mooi die is aan de buitenkant, hoe goed en lekker de motor loopt, hoe geil het is als je het gaspedaal hard intrapt en in Duitsland keihard met 160 kilometer per uur over de weg sjeest.

                              De opwinding van een bordeel als je eraan denkt om er naar toe te gaan, die geile bui, die paal in je broek, die ontlading… ja, het is allemaal geweldig. En natuurlijk is het fantastisch om je avonturen met anderen te delen. En dat kan gelukkig anoniem op dit forum. Maar als ik er zo over nadenk, dan denk ik dat het misschien fijn is voor de dame in kwestie als we onze ervaringen delen, maar dat we iets minder expliciet beschrijven wat we gezien en gedaan hebben. Er valt iets voor te zeggen om het spannende van een bordeel bezoek, het mysterie van de vrouw, intact te laten. Zodat we ons allemaal een keer verheven kunnen voelen. Want ja, ik ben nog steeds van mening: “Soms moet je iets doen om te voelen dat je leeft. Zomaar, iets spontaans.
                              En soms moet dat iets zijn wat je jezelf eigenlijk niet kunt veroorloven, maar dat je het dan toch doet. Omdat het moet. Omdat het een kans is op een ervaring die je nieuwe energie geeft. Een mogelijkheid om opgetild te worden, een ervaring om nooit meer te vergeten…
                              Dit alles dus, maar niet ten koste van alles of iedereen.

                              Comment

                              Working...
                              X